já þá er maður komin heim... fékk 14 daga frí sem varð 16 dögum
er það ekki magnað græddi 2 daga...
Miðvikudaginn 12 júli frá spáni og er þess vegna geggjað sæt og
brún og með allt hárið í fléttum.. geggja sæt!! (eins og vanalega)
en burt séð frá því þá var þetta geggjuð ferð.... ég fór i tívolíg
og vatnsleikjagarð og í dírasafn og fult af dýrasíningum,
verslunarferð , ströndina og slappaði þar sem við áttum heima ...
við bjugum í torrevæja eða hvernig sem maður skrifar það... og svo
kom ingi frá dk og heimsógti okkur það var mjög gamn að hitta hann
það er hált ár síðan að ég sá hann síðast...
en ferðin endaði ekki jafn vel eins og hún var mögnuð þegar við
vorum úti... en allavegna á flugvelinum úti.. þá var keyrt á
pabba... hann ´kom til okkar núma og stefáns og náði í einhveja
tösku sem hann þurfti til að geta skilað bílaleigubílnum og þegar
hann er á leiðinni til baka er keyrt á hann.. kallin að labba í
sakleisisínu yfr gangbraut þegar bíll kemur og ekur á hann.... við
fengum ekki neinar fréttir um þetta og biðum og biðum eftir mömmu
og pabba (mamma var þar sem bílnum átti að sikila(að bíða eftir
pabba og töskunni)) heilengi skildum ekkert í því ahverju þau klmu
ekki´og við áttum að vera löngubúin að tékka okkur inn í
flugstöðina... svo kemur hinfjölskildan sem var með okkur og segjir
okkur að pabbi hafi verið keyrður niður og mamma og hann væru farin
upp á spítala. (ímyndið ykkur hersu mikið áfall við fengum syrka
klukkutími í að við áttum að leggjaf af stað til íslands og pabbi
og mamma á spítalanum.. ) þetta voru þær fréttir sem maður vildi
síst fá á þessum stað á þessari stundi.. ég númi og stefán sátum
úti og vorum ein taugahrúga (vissum ekkert hvað við áttum að gara)
kemur þá steingrímur (hann var með okkur þarna úti) og segir okkur
að hann hafi fundið pabba þegar hann var að leita sér að
upplýsingum um þetta og hvað við áttum að gara... og þegar við
vissum að pabbi og mamma höfðu ekki farið á spítala og ætluðu að
fljúga heim þá létti okkur anski mikið reyknuðum þá með því að það
væri í lagi með kallin... en þega hann mætir á svæðið er pabbi í
hjólastól. þegar ég sá það varð mér svo bílt við að ég brast í grát
(skrítið að sjá pabba sinn í hjólastól) en það reddaðist hann flaug
til íslands með okkur. þegar við vorum komin til íslands var
ákveðið að fara á borgarspítalan og láta kíkka á hann.. en þá kom í
ljós að hann var lærlegsbrotin og var sendur í aðgerð dagin eftir
og látin liggja upp á spítala frá miðvikudegi til föstudags en þá
var hann fluttir til akureyrar og það var hann á spítalanum í fram
á sunnudag.. (það var útaf því sem fríið mitt lengdist um 2 daga).
en nú staulast hann um á hækjum og bölvar vegna sársauka og
vonsvikni (útaf því að þetta á eftir að taka í mistalagi
6vikur.)
en annars var þetta möguð ferð ég og stefán erum byrjuð að vinna
aftur og allt gengur eins og í sögu...
Fyrir þá sem þoldu ekki köttin okkar er hann farin.. það var
ekki hægt að hafa hann legnur.. ekki er hægt að hafa kött sem migur
útum alla íbúð... en hann var sedur út í sveit eða í hleiðagarð og
hefur það gott þar eins og ég best veit...
er hætt...
kveðja sigga....